کوره مقاومتی یک کوره الکتریکی است که از گرمای ژول تولید شده از عبور جریان الکتریکی از یک هادی به عنوان منبع حرارت استفاده می کند.
کوره های مقاومتی از برق به عنوان منبع گرمایی خود استفاده می کنند و انرژی الکتریکی را از طریق عناصر گرمایشی به انرژی گرمایی تبدیل می کنند تا فلز درون کوره را گرم کنند. در مقایسه با کوره های شعله ای، کوره های مقاومتی دارای راندمان حرارتی بالاتری هستند که به 50-80٪ می رسد، کنترل راحت تر رژیم حرارتی، شرایط کاری بهتر و طول عمر کوره بیشتر است. آنها برای گرم کردن قطعات کار با شرایط سخت مناسب هستند، اما مصرف برق آنها زیاد است.
بر اساس روش انتقال حرارت، کوره های مقاومتی به کوره های مقاومت تابشی و کوره های مقاومت همرفتی تقسیم می شوند. کوره های مقاومت تابشی در درجه اول از انتقال حرارت تشعشع استفاده می کنند و انتقال حرارت جابجایی نقش نسبتاً جزئی ایفا می کند. کورههای مقاومت همرفتی عمدتاً از انتقال حرارت همرفتی استفاده میکنند و اغلب کورههای مقاومت گردش هوا نامیده میشوند که برای گرمایش به هوای گرم متکی هستند و دمای کوره معمولاً کمتر از 650 درجه است.
کوره های مقاومتی بر اساس روش تولید گرمای الکتریکی به دو نوع گرمایش مستقیم و گرمایش غیر مستقیم تقسیم می شوند.
